Inleiding

Esperanto is een kunsttaal of hulptaal, in 1870 ontworpen door Ludovice Zamenhof uit Blosjtok, Rusland, tegenwoordig Polen die zag dat in zijn omgeving veel problemen voortkwamen uit het ontbreken van een gemeenschappelijke taal. Op basis van zijn kennis van het Grieks, Frans, Duits Engels, Russisch, Pools en Latijn ontwerpt hij het Esperanto.

Het basisidee van Esperanto is het ondersteunen van tolerantie en respect tussen mensen van verschillende volkeren en culturen. Als men beschikt over een neutrale taal  versterkt dat het gevoel  dat men communiceert  op een basis van gelijkheid  en wederzijds respect .

Hij vatte het idee op een internationale taal te ontwerpen die voor iedereen makkelijk leerbaar zou zijn.  Hij schreef  zijn eerste boek over Esperanto  in 1887  dat hij uitgaf in vier talen.  Voorbereiding, verspreiding van een brochure en een uitgebreid correspondentienetwerk zorgden ervoor dat mensen uit 20 verschillende landen en taalgebieden met elkaar konden spreken. Dat was in in Frankrijk in 1904. In 2004 werd het honderste wereldkongres gehouden in Engeland. In 2020 vindt het 105e Wereld Esperanto Congres plaats in Montreal. Het thema zal zijn ” De Un at 75, Dialoque and understanding in a changing world.” / UN agas 75, Dialogo kaj kompreno en sanganta mondo.

We leven in een sterk veranderende wereld. De noodzaak van een internationale taal is groter dan ooit. Daarbij is Esperanto ook een ‘ starters’ taal . Als men deze taal eenmaal beheerst dan wordt het leren van andere talen een stuk eenvoudiger. Mede om die reden is deze minimal art methode ontworpen. Aan een Engels, Franse en Duitse wordt gewerkt.